Start lari masa form 2. Tapi masatu tak minat pun. Lari sebab bila join jambori beruniform akan ada pertandingan larian & wajib masuk huhu. Masa form 4 cikgu suruh masuk merentas desa. Masa ni pun masih tak minat. Lari sebab kena paksa so kena lah lari.

Start minat masa diploma bila masuk badan beruniform. Hampir tiap petang senior akan ajak lari sama2 dalam kumpulan. Time tu rasa best sebab training dalam kumpulan. Kena build up endurance sebab setiap sem akan ada acara larian. Disebabkan selalu training, so setiap kali ada sukan kolej atau apa2 event larian yang kolej anjurkan, confirm dapat medal. Join free pastu dapat collect medal banyak2 memang asyukk.

Masa degree baru start join half marathon. First time join terus dapat 6th place. Pastu ketagih pulak nak join event luar. Tapi tulah kena bayar. Biasa join event free je 😂. Nak taknak kena lah menabung, ada duit baru join.

Tapi benda tak lama sebab pkp. 3 tahun stop lari. Now lari balik untuk mental health sebab ada suicidal thoughts kadang2. & kadang penat otak overthinking. So saya penatkan badan dengan berlari. Alhamdulillah dengan larian boleh buat saya survive untuk hidup.